Wie ben ik om jou verhalen te vertellen?

Dag mooi mens!

Mijn naam is Eef Lanoye, eigenaar van Bohémienne met de Pen.

Ik help vrouwelijke ondernemers met het vinden van hun authentieke ondernemersverhaal.
Jij bent de unieke onderscheidende factor in jouw bedrijf. SO SHOW YOURSELF!
Vertel ons wie jij bent en waarom je doet wat je doet. Vertrouw op je eigen woorden en vind je eigen stijl om jouw verhaal te laten horen.

 

Mijn eigen verhaal? Poeh….waar te beginnen?

Ik ben een troubadour. Een doler. Ik leef voor mooie ontmoetingen met mensen.
Geboren in Vlaanderen op 22 december 1975. Nog net in het internationale jaar van de vrouw. Boogschutter, antecedent Schorpioen. Waarschijnlijk ongeveer op de helft van mijn leven anno 2021. Ik mik op minstens 94 worden…

Dag mooi mens!

Mijn naam is Eef Lanoye, eigenaar van Bohémienne met de Pen.

Ik help vrouwelijke ondernemers met het vinden van hun authentieke ondernemersverhaal.
Jij bent de unieke onderscheidende factor in jouw bedrijf. SO SHOW YOURSELF!
Vertel ons wie jij bent en waarom je doet wat je doet. Vertrouw op je eigen woorden en vind je eigen stijl om jouw verhaal te laten horen.

Mijn eigen verhaal? Poeh….waar te beginnen?

Ik ben een troubadour. Een doler. Ik leef voor mooie ontmoetingen met mensen.
Geboren in Vlaanderen op 22 december 1975. Nog net in het internationale jaar van de vrouw. Boogschutter, antecedent Schorpioen. Waarschijnlijk ongeveer op de helft van mijn leven anno 2021. Ik mik op minstens 94 worden…

Direct zien en horen waar

IK IN GELOOF?

Check dan deze video!

 

Wil je liever lezen wat ik zeg?

Lees dan HIER de tekst.

fotograaf Aimee Giles

Als jong meisje verloor ik mijn vader door een auto ongeluk. Het was 15 december 1980, een week voor mijn vijfde verjaardag. Mijn leven veranderde onherroepelijk, mijn beleving van Kerst ook. Al waren mijn ouders al drie jaar gescheiden, nu was hij voorgoed verdwenen uit mijn leven.

Heel lang was dit mijn verhaal, zeker toen ik op mijn 21e in een verlate rouw terecht kwam. De zoektocht naar vaderliefde, naar het vervullen van dat gat in mijn kinderhart. Als vrouw naar de man die mij werkelijk geborgenheid kon geven. Veiligheid die ik nooit heb gekend.

Er was meer verlies. Zo ruilde ik noodgedwongen op mijn 11e mijn vaderland België in voor Nederland. Alles dat ik kende, bleef achter. Mijn taal, mijn vriendjes, de jeugdbeweging waar ik me thuis voelde, mijn lieve oppasmoeder…ze verdwenen uit mijn leven. Er bestond nog geen internet, geen e-mail, geen mobiele telefoons om uitgebreid contact te onderhouden.

Uiteindelijk heb ik een nieuw thuis gevonden in Nederland. Ik woon er nu 34 jaar en ik ben in de ogen van mijn familie meer Hollander dan Belg.
Ik woonde al een rondje Nederland in Tilburg, Nijmegen, Amsterdam, Den Haag en Utrecht, met in totaal 14 adressen tot nu toe. Bovendien woonde ik tussen Den Haag en Utrecht anderhalf jaar nergens, maar reed ik rond met mijn camper.
Ik zei al dat ik van dolen houd…

Ik ben een ster in herbeginnen en nieuwe avonturen aangaan! Vol vertrouwen mezelf erin smijten..
Zo ook met het moederschap. Op mijn 37e kreeg ik een dochter, op mijn 39e een zoon. Het leven als moeder komt mij niet vanzelf aanwaaien. Ik ben erg gesteld op mijn vrijheid en mijn creatieve ruimte.
Daarnaast spiegelen mijn kinderen – uiteraard – feilloos alles dat ik blijkbaar toch nog niet geheeld heb uit mijn eigen jeugd…

Uiteindelijk heb ik een nieuw thuis gevonden in Nederland. Ik woon er nu 34 jaar en ik ben in de ogen van mijn familie meer Hollander dan Belg.
Ik woonde al een rondje Nederland in Tilburg, Nijmegen, Amsterdam, Den Haag en Utrecht, met in totaal 14 adressen tot nu toe. Bovendien woonde ik tussen Den Haag en Utrecht anderhalf jaar nergens, maar reed ik rond met mijn camper.
Ik zei al dat ik van dolen houd…

Ik ben een ster in herbeginnen en nieuwe avonturen aangaan! Vol vertrouwen mezelf erin smijten..
Zo ook met het moederschap. Op mijn 37e kreeg ik een dochter, op mijn 39e een zoon. Het leven als moeder komt mij niet vanzelf aanwaaien. Ik ben erg gesteld op mijn vrijheid en mijn creatieve ruimte.
Daarnaast spiegelen mijn kinderen – uiteraard – feilloos alles dat ik blijkbaar toch nog niet geheeld heb uit mijn eigen jeugd…

Eind 2019 overleed mijn stiefvader. De verlate rouw laaide weer in alle heftigheid op. Maar dit keer was het anders.
Sinds 2018 bewandel ik de spirituele weg van tantra, waardoor ik eindelijk leer om echt naar binnen te gaan in mijzelf. Om alles wat zich daar bevindt – licht en donker – te laten zijn. Te observeren, maar vooral te voelen en te aanvaarden.

Geen zoektocht meer naar verklaringen of naar manieren om mijzelf te fixen, zodat ik eindelijk alle antwoorden weet. Ik leer nu leven met onbeantwoorde vragen. Met niet weten.

Dat was voor mij nooit de norm. Ik was altijd bezig met dingen snappen, weten, en vooral oplossingen bedenken voor alle mogelijke (ramp)scenario’s op mijn pad. Tja, als jong kind hielp me dat te overleven en het maakt dat ik mensen en situaties heel snel doorzie. Ik denk en schakel snel, waardoor ik meestal al een paar stappen verder ben dan de rest. Mijn hooggevoeligheid helpt hier zeker bij.

Aimee Giles

Let wel op, ik ben een gevalletje uit de kleine categorie expressieve sensatiezoekende hooggevoelige mensen! Laten we zeggen dat ik van een feestje houd, en van mensen. Dat ik daar bakken energie van krijg en er mee naar toe sleep. MAAR dat ik dat heel graag compenseer met alleen zijn en veel slapen.
Die laatste zijn nogal lastig te combineren met twee drukke jonge kinderen in een kleine bovenwoning met veel spullen en twee katten. En oh ja, ook nog een man.

Eind 2019 overleed mijn stiefvader. De verlate rouw laaide weer in alle heftigheid op. Maar dit keer was het anders.
Sinds 2018 bewandel ik de spirituele weg van tantra, waardoor ik eindelijk leer om echt naar binnen te gaan in mijzelf. Om alles wat zich daar bevindt – licht en donker – te laten zijn. Te observeren, maar vooral te voelen en te aanvaarden.

Geen zoektocht meer naar verklaringen of naar manieren om mijzelf te fixen, zodat ik eindelijk alle antwoorden weet. Ik leer nu leven met onbeantwoorde vragen. Met niet weten.

Dat was voor mij nooit de norm. Ik was altijd bezig met dingen snappen, weten, en vooral oplossingen bedenken voor alle mogelijke (ramp)scenario’s op mijn pad. Tja, als jong kind hielp me dat te overleven en het maakt dat ik mensen en situaties heel snel doorzie. Ik denk en schakel snel, waardoor ik meestal al een paar stappen verder ben dan de rest. Mijn hooggevoeligheid helpt hier zeker bij.

Aimee Giles

Let wel op, ik ben een gevalletje uit de kleine categorie expressieve sensatiezoekende hooggevoelige mensen. Laten we zeggen dat ik van een feestje houd, en van mensen. Dat ik daar bakken energie van krijg en er mee naar toe sleep. MAAR dat ik dat heel graag compenseer met alleen zijn en veel slapen.
Die laatste zijn nogal lastig te combineren met twee drukke jonge kinderen in een kleine bovenwoning met veel spullen en twee katten. En oh ja, ook nog een man.

“Don’t make me walk when I want to fly”

“I’m not weird, I’m limited edition”

fotograaf Aimee Giles

 

Ik hou van vrijheid en van de dingen op mijn creatieve manier doen.

Dat lukte me twaalf jaar lang aardig in allerlei banen van sociaal werker tot begeleider van werklozen en van beleidsmedewerker Citymarketing tot projectleider Woonpromotie. Tien jaar daarvan was ik zelfs ambtenaar bij de gemeente Den Haag.

In 2009 timmerde ik lekker aan de weg met mijn carrière, had mijn eigen huis en auto, en ik was weer heerlijk single na een lange relatie. In december dat jaar besloot ik eindelijk te beginnen aan een boek dat al twee jaar in mijn hoofd zat.

In mijn favoriete kroeg September aan de Grote Markt in Den Haag schreef ik het eerste verhaal van mijn debuutbundel in een paar uur en ik dacht alleen maar:

 

“WAUW!

Hier wil ik meer van!”

Het betekende het einde van mijn loopbaan als ambtenaar. Eenmaal geroken aan het schrijverschap lonkte ineens een beeld van een vrij en artistiek leven dat niets te maken had met een kantoorbaan.

Doordat ik in 2010 enkele maanden overspannen thuis zat, kon ik proeven aan dat andere leven en vertoefde met allerlei kunstenaars en schrijvers. Ik kon niet meer terug. Ik vroeg me af wiens leven ik eigenlijk aan het leven was daar op dat stadhuis. Niet mijn droomleven in elk geval!

Ik nam ontslag, verkocht mijn mooie huis, mijn Alfa Romeo en ik kocht een geweldig nieuw huis op wielen: James. Mijn Volkswagen LT28 Westfalia.

Al jaren had ik de droom om Italië rond te reizen, het land van mijn dromen. En ook van een vorige leven als Romeinse tempelvrouw geloof ik.

In 2011 reed ik Den Haag uit op avontuur! Reizen en schrijven als een troubadour. Het waren de meest gelukkige maanden uit mijn leven! De vrijheid en creativiteit waren ongekend.

Ik ‘moest’ terug naar Nederland vanwege de publicatie van mijn debuut Sterrenogen. Een bundel met erotische verhalen. Mijn artistieke leven was een feit. Ik genoot van mijn vrijheid en van freelancen als schrijver en projectleider.

 

 

 

Aimee Giles

Juni 2012 veranderde alles. Of course. Ik ontmoette een man en het Universum gaf me de boodschap ‘Dit is de vader van je kinderen.’ Say what?!!

Het bleek waar. Wij zijn voorbestemd als de ouders van onze kinderen. Ik wist als kind al dat ik ooit moeder zou zijn, al vind ik het leven met kinderen tegelijkertijd fantastisch en de hel.

Als vrije creatieve geest is het voor mij elke dag opnieuw een uitdaging dat ik nog zelden alleen kan zijn in mijn eigen huis en dat hun ritme het mijne totaal beheerst.

Mijn schrijverschap was bijna vijf jaar lang als een halfdood waakvlammetje. De hormonaal-emotionele disbalans en praktische chaos was te heftig. Het leverde heel veel materiaal op, dat wel. Materiaal dat ik de komende jaren zeer zeker zal benutten…

 

Al die ‘kommer en kwel’ kreeg in 2018 een geweldige positieve wending toen ik met mijn eerste businesscoach werkte en mijn bedrijf Bohémienne met de Pen oprichtte.

Meer zien van mijn eigen werk, zoals mijn 100 woorden per week?

KIJK HIER

Of ga naar mijn blog LevensKlunzenaar

De ziekte van mijn stiefvader inspireerde me tot het maken van afscheidsboeken met mensen die weten dat ze afscheid moeten nemen van het leven. Onder de noemer MyLastStory maak ik een tastbaar aandenken voor hun achterblijvers.

Mijn missie is om elk verhaal een stem te geven – hoe klein of hoe groot. Elk verhaal doet ertoe, zeker als het de pijn van verlies kan verzachten.

Zo maakte ik een MyLastStory Prentenboek voor mijn kinderen en die van mijn broer voor het afscheid van hun enige opa, mijn stiefvader. Hun belevenissen verteld in woord en beeld, waarbij ze zelf getekende personages zijn.

Meer over MyLastStory vind je HIER.

fotograaf Aimee Giles
aimee giles

Sinds 2019 werk ik met vrouwelijke ondernemers bij het vinden en vertellen van hun authentieke ondernemersverhaal.

And I love it!

Als Storycoach geef ik het verhaal van wie zij zijn en wat zij doen een krachtige BOOST!

Vrouwen met lef die echt verschil willen maken in de wereld EN die bereid zijn om met de billen bloot te gaan en te gaan staan voor wie ze zijn en wat ze doen!

 

NO GUTS NO STORY!

Ik help je moeiteloos en unapologetically in je eigen woorden en stijl jouw authentieke ondernemersverhaal aan de wereld te vertellen. Voor meer impact en het aantrekken van jouw ideale klanten.

Your story. Your Legacy. All you.

En NU?

Tweede helft 2021, al anderhalf jaar een wereld in transformatie…

Wel, ik begin aan weer een nieuw hoofdstuk. Aan nieuwe verhalen en boeken.

 

Ik hoop binnenkort opnieuw te dolen met een huisje op wielen om te schrijven on the road en mooie mensen te ontmoeten.

Op weg om geweldige ondernemende vrouwen op te zoeken en hun verhalen een boost te geven!

 

Misschien wel op weg naar jou.

Ben jij klaar om jouw verhaal te vertellen?

Aimee Giles

Wat je misschien niet wist over mij #1

Ik aai boeken.

Wat je misschien niet wist over mij #2

Ik hou meer van eten dan van koken.

Wat je misschien niet wist over mij #3

Ik HOU van pasta en chocola, maar kots van anijs, drop en salmiak.

Wat je misschien niet wist over mij #4

Je kunt me midden in de nacht wakker maken voor een pan dampende verse mosselen.

Wat je misschien niet wist over mij #5

Ik hoopte de 1m60 te halen, maar bleef steken op 1m59,5

Wat je misschien niet wist over mij #6

Ik begon en stopte met diverse studies, maar voltooide de HBO Culturele Maatschappelijke Vorming in 2002 en in 2008 studeerde ik cum laude af aan de Erasmus Universiteit Rotterdam als Sociologe.

Wat je misschien niet wist over mij #7

Ik wil oud worden en sterven op Sardinië.

Wat je misschien niet wist over mij #8

Krokussen en klaprozen zijn mijn favoriete bloemen.

Wat je misschien niet wist over mij #9

Ik droom van een persoonlijk masseur en kok.

Wat je misschien niet wist over mij #10

Het on the road gevoel is voor mij pure magie.

FIND YOUR STORY – BOOST YOUR BUSINESS!

Kennismaken voor een gratis check van jouw ondernemersverhaal?

Boek DIRECT een afspraak in om kennis te maken:

Schrijf mij in voor nieuws & inspirerende verhalen.

DISCLAIMER     PRIVACY STATEMENT      CONTACT

ALGEMENE VOORWAARDEN

Copyright © 2021 | Bohémienne met de Pen | Eef Lanoye

mede mogelijk gemaakt door E-Vonne